In mei 2008 is de
startnotitie bewonersparticipatie en wijkgericht werken ingegaan.
De PvdA heeft destijds al haar twijfels uitgesproken over de aanpak
en er is door ons aangedrongen op inzicht in resultaten. Waar zijn
die? Pas nu twee jaar later, in februari 2010, komt er een plan van
aanpak wijkgericht werken met, wat bijzonder, alweer een
projectplan dat op stapel staat.
En wat mag dat dan
allemaal weer kosten? Ruim euro 100.000,=. Conclusie: college maakt
goede sier, maar er gebeurt weinig.
De rode draad die door
alle informatie loopt, is dat de communicatie tussen gemeente en
bewoners veel te wensen overlaat. Het vertrouwen is weg want er
gebeurt bij de gemeente niets met de input van de wijken.
De status van de wijkraden is
niet duidelijk en men voelt zich niet serieus genomen door de
gemeente.Een belangrijk
doel voor de komende tijd is het vertrouwen tussen gemeente en
bewoners te herstellen. Hoe gaat de coalitie dat doen en hoe lang
gaat dat deze keer duren?
Wat willen wij als
PvdA? Geen nieuwe, ingewikkelde plannen maar
gewoon:
a)
Adequate respons op klachten
en meldingen. Enige tijd geleden deden de lantaarnpalen in Plan
Noord het niet. Omwonenden hebben geklaagd bij de gemeente maar
kregen geen duidelijk antwoord en wendden zich tot raadsleden. Met
de huidige servicelijn van de gemeente is het niet mogelijk iemand
te bereiken buiten kantoortijden. Een bandje waar je niet op kunt
inspreken en die je doorverwijst naar de politie is volstrekt
onvoldoende. Dat moet beter kunnen. Inwoners moeten ook meldingen
na 17.00 uur en in het weekend kunnen doen want overlast,
ongemakken en andere vervelende situaties houden zich niet aan
kantoortijden. Met de omgevingsvergunning[1]die
in de loop van dit jaar van kracht raakt, gaat dit sowieso een
wettelijke verplichting worden. Dus waarom niet gewoon pro-actief
oppakken?!
b)
Direct invoeren van huisbezoek
door hulpverleners. Stuur mensen niet onnodig langs allerlei
“loketten” maar biedt hulp bij het invullen van formulieren).
c)
Medewerkers werk en bijstand
nú inschakelen en niet na het zoveelste projectplan. Een
outreachende aanpak is goed, maar goed reageren op
klachten/suggesties is beter.
d)
Betrek de inbreng van burgers
bij ruimtelijke plannen of andere ingrepen in de openbare ruimte.
Dit gebeurt nog steeds niet goed, het SMC-project en het afsluiten
van straten in binnenstad zijn daar “goede” voorbeelden
van.
Stop niet langer geld in
allerlei plannetjes, maar investeer het in concrete acties voor de
wijken.
[1] De
omgevingsvergunning is een maatregel die alle gemeenten per 1 juli
2010 moeten uitvoeren. Dit houdt in dat heel veel gemeentelijke
vergunningen (bouwvergunning, sloopvergunning, kapvergunning,
milieuvergunning, monumentenvergunning) bij elkaar worden gevoegd
tot één omgevingsvergunning. Burgers en bedrijven hoeven als ze
iets willen realiseren dan voortaan nog maar bij één loket één
enkele vergunning aan te vragen in plaats van allemaal aparte
vergunningen met allemaal eigen regeltjes.